સાથે રમીએ....સાથે ભણીએ....સાથે કરીએ સારા કામ
સાથે રમીએ....સાથે ભણીએ....સાથે કરીએ સારા કામ ઇલીયાસ મનસુરી ગામ તો મોટું, ઉચ્ચતર માધ્યમિક સુધીની શાળા, દૂધ ડેરી, સિનેમા, માર્કેટયાર્ડ, ચાર સરકારી પ્રાથમિક શાળાઓ તથા એક કન્યા શાળા પણ ખરી. મોટાભાગે દરેક જાતિના લોકો અમારા ગામમાં રહે. પાટીદારો સંખ્યામાં વધુ પણ આધિપત્ય નહિ. ગામની પંચાયતની સામાન્ય બેઠક પર પણ એકવાર દલિત સમાજના સોમભાઈ મકવાણા સરપંચ બનેલા. એ વાત જુદી છે કે તેઓ ટર્મ પુરી નહોતા કરી શક્યા. ગામની પ્રાથમિક શાળાઓમાં દરેક જાતિ-વર્ગના બાળકો અભ્યાસ કરે. ગામના સુખી પરિવારનું બાળક અને સૌથી ગરીબ પરીવારનું બાળક સાથે ભણે-રમે અને કેટલાક અપવાદ બાદ કરતાં સાથે જમે પણ ખરા. એકબીજાના ઘરે પણ નોટ-ચોપડી લેવા જાય. આમ, ગરીબ અને અમીર બાળકો સાથે અભ્યાસ કરતાં. અમારી સાથે અભ્યાસ કરતો દશરથ દંતાણી ભણવામાં હોશિયાર, હું એની સાથે એકથી દસ ધોરણ સુધી ભણ્યો. એનો નંબર વર્ગમાં એકથી ચારમાં તો આવે જ. સોની પરિવારની દીકરી હેમા દરવખતે પ્રથમ આવે, તે દશરથ પાસેથી અવારનવાર નોટ પણ લઇ જાય. દશરથ પાછો ગાવામાં પણ નિપુણ. એનો કંઠ ભજન માટે તો જબરો મધુર લાગે. પંખીડાને આ પીંજરું જુનું જુનું લાગે... એ ભજન તો તે અવારનવાર પ્રાર્થનામા...